Ottakring - Hütteldorf - Purkersdorf - Wienerwaldsee - Irenental - Sieghartskirchen - Königsstetten - Wördern - Burg Greifenstein (niestety teren prywatny i niedostępny) - powrót wzdłuż Dunaju. Ile ludzi plażuje! :)

Początek się wkleił z poprzedniej trasy, już mi się nie chciało poprawiać :p
Pokaż trasę GPS

No, troszkę poszalałem. Myślałem, że będę dętka po wczorajszym, a tymczasem byłem wręcz mocnawy :)
W tamtą stroną potworna walka z wiatrem, zwłaszcza jak wyjechałem zza osłony w gór w Baden. Potem podjazd na biga Hohe Wand, gdzie na skywalku dosłownie łeb urywało.

https://www.youtube.com/shorts/wDx0AKQdyc8


Baden bei Wien


Raxalpe-Schneeberg 






Hohe Wand 

Z powrotem zaś czysta poezja. To co w tamtą stronę jechałem 6,5 godziny, to z powrotem... 3,5 :) (no dobra, wracałem krótszą i płaską trasą, ale jednak!)


Pokaż trasę GPS

Przy pięknej pogodzie, acz wkurzającym wietrze E:
Wien - Laab im Walde - Pressbaum - Rappoltenkirchen - Sieghartskirchen - Riedberg - Mauerbach - Hainbuch - Sieblingstein - Exelberg - Wien.

Pokaż trasę GPS
Surlier to jest jednak najlepszy rower świata :)

Ottakring - Neuwaldegg - Exelberg - Steinriegl - St Andra - Koenigstetten - Unterkirchbach - Sieblingstein - Exelberg - Neuwaldegg - Ottakring.

Umiarkowana temperatura i słabiutki zmienny wiatr. Fajnie na pierwszą wycieczkę sezonu :) (w sumie to drugą, bo przecież Malta!). No i faktycznie przestało stukać! :D

Testowanie nowego przedniego koła. Wszystko działa plus CHYBA wreszcie przestało stukać "to coś"!!

Po wymianie sterów (niewiarygodnie drogiej! Nigdy więcej warsztatu w Wiedniu!) miałem nadzieję, że rower przestał cykać. Ale nie przestał. Cholera wie, co cyka :/

Tradycja :)

Trasa jak zawsze; Wilhelminenberg, Jubilaeumswarte, Schottenhof, Exelberg. Piękna pogoda! :)

Klasyka: Wilhelminenberg, Jubilaeumswarte, Schottenhof, Exelberg.

Na lotnisko w Maladze, pakowanie roweru, rozpakowywanie roweru w Wiedniu i z lotniska do domu. Silny wiatr NW w Wiedniu, dał mi w kość.

Podsumowanie wyprawy Zwierz Alpuhary 2022:

Całkowity dystans wyprawy: 2 423 km, średnio dziennie 91,7 km (bez dni restowych).
Całkowita suma podjazdów: 41 642 m, czyli 1718 m / 100 km. Zgodnie z oczekiwaniami mniej górzyście niż w Alpach, ale nie jakoś dużo mniej (ok. 15%).
Zaliczonych bigów: 27, średnio dziennie 1. W porównaniu do 1,7 w Alpach - żenada. I tu wychodzi charakterystyka jazdy po południowo-wschodniej Hiszpanii: czechy. Non stop czechy. Dlatego relatywnie dużo podjazdów przy relatywnie niewielu bigach.
Forma: z początku bardzo słabo (ale na szczęście pamiętałem o isostarze - jeden bidon dziennie - i chyba dzięki temu ominęły mnie skurcze łydek), a potem niewiele lepiej, bo raptem bez dramatu. Ani przez moment nie czułem się mocny. Nawet w lajtowej końcówce i po zacnym (wymuszonym) reście w Granadzie nie miałem jakiegoś odpału. Zaledwie poprawnie było. Lipa.
Sprzęt: z grubsza bez problemów, nawet z tylną przerzutką. Tzn. do dnia powrotu, bo po zmontowaniu roweru w Wiedniu zaczęła skakać, nawet na środkowym blacie. Trzeba oddać rower do przeglądu, bo od śmierci Ryśka nie był serwisowany. No i od ponad roku coś cyka z przodu, prawdopodobnie stery, ale po doświadczeniach z pękniętą ramą miewam najczarniejsze wizje :p W każdym razie żadnych - nawet drobnych - awarii komplikujących jazdę. Ani gumy, ani wymiany klocków, nic.
Okoliczności: ciekawe. Wybrzeże to ruch, palmy i upał, interior to pustynia, bezludzie i upał. A w obu miejscach czechy :p Uwaga na dostępność wody! W miasteczkach zawsze się jakoś zdobędzie (często są kraniki, a jak nie to od kogoś z domu), ale w górach często po prostu nie ma nic. O strumieniach zapomnij, a kraniki się trafiają, ale warto mieć ich mapę, bo jednak występują rzadko. No i nie wszystkie mają wodę. Powiedziałbym, że ok 15-20% było suchych.
Druga połowa wyprawy zdecydowanie bardziej widokowa od pierwszej, czytaj: Andaluzja wygrywa z Aragonią i Katalonią. Ceny całkiem ok. Noclegi wyraźnie tańsze niż w Austrii (ok. 40%), towary nieco tańsze (ok. 15%). Za to jedzenie marne. Praktycznie nic mnie nie chwyciło za serce. Najlepsze co jadłem w knajpie to stek i frytki, a najlepszy posiłek ze sklepu to lasagne :p No i pieczywo słabiutkie. Nawet świeżutkie z piekarni, smakuje jak marketowy odgrzewaniec - świeże, ale gumowate. Natomiast owoce prosto z drzew - super.
Ogólnie okoliczności oceniam na 4 minus w szkolnej skali. I chętnie porównam z północną Hiszpanią następnym razem* :)

* No i porównałem: północna Hiszpnia wygrywa (chyba że się nie lubi deszczu :p)