Od świtu lampa, na kempingu daszek ze szmaty, ale cienia na piazzoli błyskawicznie ubywało. Jak startowałem tuż przed 9, to akurat już tylko rower się w nim mieścił ;-)

Na pierwszy ogień Sperlonga. Slynna z jaskini, w której dachu są jedne z najtrudniejszych dróg Europy. Niestety, nie udało mi się do niej dotrzeć. Zatrzymał mnie plot, musiałbym się sporo cofnąć. Ale i tak pięknie :-) 




Willa Tyberiusza

Na drugi ogień Gaeta. Spory port i historyczne centrum, ale ciężko o dobry kadr. Nieco rozczarowała. 





Potem długo drogami wzdłuż wybrzeża, z niezbyt silnym bocznym wiatrem i w ciężkim upale. Aż mnie stopy zaczęły palić, ale uratował mnie kranik ;-) 



Potem się zrobiło albańsko (chociaż bez pizdy nad głową, niestety). 



A potem były kilometry prywatnych plaż, gdzie się wynajmuje leżak za 5 eur, a morza nie widać zza kilometrów muru. 
No i wreszcie Pozzuoli. Momentami pięknie!





Wiedziałem już, że kemping, gdzie chciałem spać, jest zamknięty na stałe, więc się nie przejąłem. Pojechałem do sklepu, a potem na hike wokół krateru wulkanu Monte Nuovo. Hike rozczarował, bo widoków tyle co nic. A liczyłem na fumarole, trzęsienia ziemi, fajerwerki. W końcu to środek Campi Flegrei... 



No i wreszcie 5 km na upatrzoną dzikową miejscówkę nad jeziorem. Okazała się dobra, ale obsadzona przez wędkarzy. Nic to! Umyłem się w jeziorze (okazało się słone) i pojechałem na pobliską ławkę. Akurat na kolację i wieczorne posiedzenie. Miejsce na namiot upatrzone, od godziny nikt się nie pojawił w pobliżu, więc niedługo się rozbijam :-) 


Sypialnia 


Salon z aneksem 

Jedyny minus to mocno slyszalna impreza z pobliskiej (chyba) plaży po drugiej stronie torów... 

Start lekko po 9 i już chłodno nie jest. Sprawnie przebijam się Tuscolaną do Parco degli Acquedotti, a tam jak zwykle cuda panie!





Potem jest sporo lokalnych, ale ruchliwych dróg w okolicy Ciampino oraz kiepskie nawierzchnie. To akurat zresztą cały dzień. Zaczynam podjazd na Lago Albano i zaskakuje mnie, jak jest solidny. Ale wchodzi dobrze, więc luz. A na górze cudne widoki na jezioro i Castel Gandolfo. 



Potem mały skok w bok w miejsce, gdzie rzekomo wygląda, jakby przedmioty toczyły się po szosie pod górę, ale nic takiego nie zaobserwowałam. Normalna droga w dół. I drugi skok w bok do Nemi. Tu akurat ślicznie :-) 



Wreszcie długi zjazd przez Velletri i mocno rolnicze tereny do Cisterna di Latina, gdzie dłuższy postój pod Lidlem połączony z lanczem. Na lancz pączki z nadzieniem ze smaru msszynowego ;-) 



A potem już długo po płaskim. Bardzo długo. Najpierw via Appia, potem boczne drogi przez plantacje kiwi-mutsmtów w Ninfie,



potem zamknięte ogrody, które miałem oglądać i znów rolnicze tereny. Płasko, nudno, boczny wiatr i ciężko o wodę. 

Pod koniec dnia popełniam jeszcze błąd nawigacyjny i ładuje się w zamkniętą drogę. Po kilometrze okazuje się, że mostu brak, więc wracam jak niepyszny. 

Wreszcie jest Terracina, eurospin z zimną colą i składnikami na kolację. Oraz kawałek dalej mnóstwo kempingow, ale tylko Europa ma miejsca na namioty. Kemping spoko, świetne wifi i nawet krzesło pożyczyli :-) cena 25. Idzie żyć :-) 



Ps. Ktoś woe, co to jest? Huann? :-) 

Laterano, Aventino, Campidoglio, Colosseo, Monti (piechotą 12 km), Spagna, Re di Roma, Catacombe Callisto, Giannicolo, Mausoleo Augusto, San Pietro, Sonnino, Tuscolana.

Długi, owocny, wspaniały i męczący rest. Zwłaszcza, że upał potworny. Dobrze, że na kwaterze mam klimę ;-) 

Ps. Będzie dużo zdjęć, jak będę miał czas i dobry net ;-) 

Rano Monterano. Pokręcona trasa, kiepska, betonowa droga i straszne czechy. Całe szczęście, że się tam wczoraj nie pchałem z bagażem. Chociaż spać byłoby gdzie. Ale trasa taka, że coś czuję, że bym zawrócił...
Ale miejsce ogólnie ciekawe. O takie.











Potem już prosto do Rzymu, mojego ukochanego miasta na świecie. Oraz przez Rzym, po Rzymie, wzdłuż, w poprzek i na wskroś! Wiecznie kocham to miasto! ❤️ 

Dziś zapowiadał się długi dzień, bo oprócz standardowej stówyplus po pagórach mialo sporo zwiedzania, i to z pierwszej ligi.

Start wyjątkowo wcześnie, bo o 8:20, ale jeszcze musiałem wdepnać po chleb i ricottę, więc finalnie ruszam krótko przed 9. Oczywiście na dzień dobry jest pod wiatr. 

Do Bagnoreggio kilkanaście kilometrów falowania. Na wjeździe do miasteczka zrzucam sakwy w krzakach koło area sosta camper i ruszam na lekko w dół do Civita. 

No, muszę przyznać, że obłęd. Dziękuję niniejszym Ewie G. za polecenie mi tego cudeńka lata temu! 





Najlepsze jest to, że nawet niezbyt dużo komerchy, za to widać, że normalnie mieszkają tu ludzie! A to czyjś taras :o



Po 3 km spacerze do i po osadzie, ruszam lekko pod górę z powrotem. Zgarniam sakwy oganiając się od chmary małych czerwonych żuczków, którym chyba bardzo przypadł do gustu laserkowożółty kolor mojej koszulki ;-) 

Dalej czesko w dół prawie do Vitorchiano. Uno dei borghi jest już wszelako na podjeździe. I znowu jest śliczne! 



Tam odpoczywam trochę na ławce, a trochę moczę stopy w fontannie, obserwując pijące pszczoły :-) 



Dalej już solidnie pod górę na Lago di Vico. Łącznie 600m podjazdu. W mojej marnej formie to sporo, a jeszcze są solidne nachylenia, 12-15% przeplatane płaskimi odcinkami, ale na tyle krótkimi, że człowiek nie zdąży odpocząć, a za chwilę znów piła. Raz doszło nawet do 17%. Do tego bardzo kiepska nawierzchnia. Sytuację ratowały niewielki ruch i fakt, że większość podjazdu była w lesie, ergo w cieniu. 

Na górze jestem o 14:10. Stąd długi czeski zjazd do Sutri. Lecę gracko, teraz już z wiatrem, ale czuję, że dziś nie jest mój dzień. Jakieś zmęczenie / kryzys się wkrada i naprawdę kiepsko mi się jedzie. 

W Sutri fantastyczne groty wydrążone w tufie przez Etrusków i Rzymian oraz rzymski amfiteatr, jedyny na świecie w całości wykuty w skale! Niestety, jest zamknięty. 





Dalej już lekko pod górę, oczywiście czesko, w stronę Monterano. Po drodze robię zakupy w Eurospinie w Orelio Romano. Eurospin jest tuż za torami i oczywiście tuż przed nosem zamyka mi się szlaban. Ech, a tu ani grama cienia i buraki stoją na silnikach. Ech... 

Po zakupach mam zgryz, czy zjeżdżać dziś do Monterano. Na wyjeździe będzie piła, a ja się czuję naprawdę marnie. Mogę co prawda dzikować na dole, nawet taki jest plan, ale co będzie, jak nie znajdę odpowiedniego miejsca? Wtedy będę musiał to jeszcze dziś podjechać, a naprawdę mi się nie uśmiecha... 

W końcu zwycięża lenistwo i biorę booking w Canale Monterano. Na zwiedzanie skoczę rano na lekko. To nawet ma sens. W końcu to Monterano, a nie Montewieczorem ;-) 



Kwatera nawet fajna, z klimą, balkonem do gotowania i lodówką. 55 eur trochę drogo, ale trudno. Kryzys nie wybiera ;-) 

Obudziły mnie kury czy owce krótko przed 6 i już nie zasnąłem. Zbierałem się jednak leniwie i start jak zwykle o 9 :-P

Na początek ostra piła z powrotem do Abbazia, ale zaraz odbijam na południe. Sporo falowania po baardzo diablodobranocnych okolicach niczego. Z jednym postojem na batona dobijam do Pitigliano jakoś przed 12. A Pitigliano jak zawsze szokująco piękne. 







Po objechaniu całej starówki ląduję w coopie na górze, gdzie tradycyjna pyszna lazania na wagę. Pamiętam, jak byliśmy wygłodniali, gdy ją jedliśmy w 2014, ale teraz smakowała mi tak samo, mimo że byłem tylko normalnie głodny :-) 

Dalej już konkretny podjazd do Laterza, skąd z kolei falujący zjazd nad samo Lago Bolsena. Od razu na dzień dobry wyhaczam publiczną plażę i spędzam tam ponad godzinę co chwilę plawiąc się i chłodząc. Zajebista siesta! :-) 



Potem kawałek wokół jeziora do Marty,



skąd już podjazd do Montefiascone. Łagodny, ale długi, już go miałem trochę dość. Ale za to na końcu czeka bardzo tani i - jak się okazuje - niezły dom pielgrzyma "I love host 24". Nikogo nie ma, ale drzwi otwarte, a w środku stojak na rowery, więc wstawiam i czekam na love hosta. Po chwili jest. 
Cena się zgadza (22,50!), a pokój nie ma drzwi, tylko zasłonkę! :-) Trochę gorąco, ale nie dramat. Przy tej cenie zdecydowanie na plus. 

Po kolacji złożonej z fig, jabłek i pomarańczy, idę jeszcze na spory spacer po miasteczku. Wyszło ponad 3 km, bo Montefiascone jest śliczne! Polecam! :-) 

Start lekko po 9, ale że dziś niedziela, to pierwsze kroki do Coopa po zakupy na cały dzień, bo po godz. 12 tutti negozi sono chiusi ;-)

A że to duży sklep, to mimo że się sprężałem, to finalnie start w trasę o 10. Za to od początku pociągnąłem (jak na mnie) zacnie i pierwszy postój dopiero w Buonconvento, po ok 35 kilometrach. Miało być kolejne borgo piu bello, ale wyjątkowo nijakie się okazało. Słabizna, więc punkt o 12 ruszam dalej. 

Potem jeszcze kawałek płasko i zaczął się podjazd do Pienzy. Po wodę zatrzymałem się w San Quirico i całe szczęście, bo to miasteczko akurat śliczne. 



Zaś Pienza też bardzo ładna, ale mocno skomercjalozowana. Sklepy z antykami, prodotti tipici, całe autokary turystów... No nie ujęła mnie. 









Potem dłuższy zjazd w dolinę Orcia i spory fragment leciutko pod górę krajówką, gdzie ładnie ciąłem 25-30. W ogóle mam wrażenie, że Flinta jest wyraźnie szybsza od Surliera. Fajnie :-) 

Wreszcie z głównej szosy już solidnie pod górę do Bagni San Filippo. To była główna atrakcja dnia i nie rozczarowała bynajmniej :-) 





Popluskałem się w wulkanicznych wodach prawie godzinkę (do 16:30), a potem piechotą na górę do roweru i o 17 ruszam na ostatni odcinek podjazdu. Zaledwie 400m w górę, ale ciężko idzie. Nawet wydawało mi się, że mocno słabuję, dopóki się nie połapałem, że są solidne nachylenia 9-12% i że tak naprawdę mam całkiem dobry VAM 700 :-) 
Ale i tak ciężko szło i jeszcze gzy mnie żarły na podjeździe ;-) 

Końcówka w dół przez Abbazia San Salvatore i niżej (zbyt nisko ;-) na agricamping Fabbrini. Regulana farma: osły, gęsi, kury, psy i co tam jeszcze. Nad ranem pewnie cicho nie będzie ;-) 

No i mnóstwo gzów, ale co ciekawe, atakują tylko jak się przemieszczam. Jak spokojnie siedzę, to po chwili znikają. Dziwne fchuj. 

Strasznie byłem ciekaw tych słynnych Strade Bianche. Ale się okazały szutrami jak wszystkie inne, a nawet gorszymi, bo mnóstwo potwornej tarki. Na zjazdach nie idzie poszaleć. A podjazdy strome i sporo sypkiego żwiru, więc i uślizg się czasem zdarzyl.

Krajobrazy zaś ładne, ale bez szału. I wszystko strasznie wysuszone. No, ale przynajmniej spróbowałem, co to takiego i jestem nasycony Białymi Drogami :-) 




Jedyny bród, jaki musiałem przebyć 


Aard i Tadej dwa bratanki ;-) 

A centro storico Sieny dość ładne i strasznie rozległe. Pod koniec już tylko marzyłem, żeby wreszcie uciec z tych okropnych bruków ;-) 








Siena (słońcem) palona ;-) 

Na koniec mycie roweru z szarego pyłu. Dobrze, że na kempingu mają szlauch :-) 

Tylko na dół do Coopa po zakupy i z poe. Poza tym sporo łażenia po terenie i (jak na mnie) mnóstwo pływania w basenie (ok 700m łącznie). 

Wczoraj długo nie mogłem zasnąć, więc przestawiłem budzik na lekko po 7 i w związku z tym start dopiero o 9. Czułem że to błąd, ale i tak się bardzo nie wyspałem ;-)

Pierwsze kilometry do eurospina, gdzie po 3 bułki i ogórka stałem w kolejce chyba ze 20 minut!! bo pani kasjerka coś komuś rozliczała z jakichś kartek. Nie mam pojęcia, o co chodziło, ale jakaś masakra. 

Potem do Florencji. Imponująca i zatłoczona jak zawsze. Miło być na chwilę, ale wszystko tam mam zwiedzone, więc kilka nostalgicznych fotek i dalej. 











A dalej wzgórza Chianti. Wino, oliwa, upał, czechy i kiepskie drogi :-P Bardzo ładnie, ale sporą cenę się płaci w zmęczeniu. 


Wino... 


... oliwki i... upał 

Za Greve in Chianti pojawia się 15% piła w stronę Montefioralle, czyli uno dei borghi piu belli. Faktycznie śliczne, jak miniaturka Perugii.






To już Abbazia San Michele



Ogarniam piechotą, biorę wodę i dalej. A dalej czechy, czechy, czechy i nieziemski upał. Do 42 stopni. Wreszcie dłuższy zjazd do Poggibonsi, a stamtąd już konkretny podjazd na główne danie dnia, czyli San Gimignano. W tym upale bardzo mi dał w kość. Ale warto było! No obłęd! Niech przemówią obrazy... 










San Gimignano. Tu się najbogatsi ścigali, który najwyższą wieżę wybuduje :-) 


Zachwyty kończę ok 17, ale jeszcze wpadam do Coopa po ciastka i piciu na dalszą drogę. A to jeszcze 35 km czech z inklinacją ku górze. Ciężko idze, nawet jakieś skurcze mnie chcą łapać (po wewnętrznej stronie uda! To coś nowego!). Chyba mam lekki udar cieplny. Ale jadę. I jadę. Wyprzedza mnie jak wiatr grubasek na szosowce i nawet mi troszkę wstyd, ale nie tak bardzo. Jadę. 

Wreszcie jest Conad na przedmieściach Sieny. Kupuję winogrona i grejpfruta na kolację (nic konkretnego raczej nie wcisnę, a chcę uzupełnić mikroelementy) i jeszcze 3 km pod górę na kemping. Docieram tuż po 20, kompletnie wypluty. Wciąż są 33 stopnie... 

Decyduję, że jutro rest, więc przynajmniej prać dzisiaj nie muszę. Pod prysznice zdrowy hektar (ponad 200m), jeszcze ich dość długo znaleźć nie mogę. W ogóle kemping kiepski. Niby jest wifi i prąd, ale kompletnie nie ma gdzie usiąść, podłoże nierówne, no i do sanitariatów daleko. A ja tu jestem na 3 noce (rest, a potem dzień stacjonarny). No trudno, fatalnie też nie jest, a odpocząć muszę. 

Zasypiam w połowie paczki winogron i kubka herbaty...