Roam2Rome&Beyond, dz. 15

Start tuż przed 9, jakoś się udało. Po 6 km zakup bułek, serka i soku w Deco i tak oto mam (wraz z mortadelą, którą trzeba dojeść) wałówę na caly dzień.

Dotychczas były fajne boczne drożki, ale teraz zaczynam objazd półwyspu Sorrento, więc jest jedna droga i kosmiczny ruch. W zasadzie ciągły korek. Przedzieranie się (wraz ze skuterami) jest masakrą, ale jakoś jadę. Castellamare di Stabia, Vico Equense, Sorrento.



Potem skręcam w boczną drogę i robi się spokojniej. Natomiast cały czas solidne czechy. Ale idzie w sumie nieźle. 

Za Sorrento zjadam pierwszą bułkę. Potem nieco wiekszy podjazd (na około 500, oczywiście czeski) i niezłe zadupia, ale z widokami na Capri :-) 



Zjazd z powrotem do głównej i dalej czechy. Gdzieś tu druga bulka. Widoki na wybrzeże amalfitańskie wspaniałe, ale nie robią na mnie aż takiego wrażenia, jak 12 lat temu. Widać za dużo już widziałem od tego czasu ;-) 





Positano piękne i nawet nie aż tak strasznie zatłoczone, za to następne Amalfi po prostu zawalone ludźmi, samochodami i autobusami. Policja reguluje ruch.



W Minori trzecia bułka. Potem ostatnie dwie czechy i zjazd do Salerno. Mimo gpsa trochę błądzę, bo ślad prowadzi pod prąd. Ale alternatywą jest wjazd na autostradę, więc rad nierad zjeżdżam ok 500m pod prąd. Na szczęście jest dość szeroko i nie pojawia się żaden autobus. Uff. 

Samo Salerno zaskakująco spokojne, z przyjemną promenadą, przy której wszakże zero sklepów, a nawet lodziarni! Wpadam więc na lody do McD (zaskakująco dobre!), ale picie muszę kupić gdzieś indziej, bo 3,30 za pół litra coli to jest jakiś żart! 

Stąd już 15 km na kemping, płasko wzdłuż morza. I nadal zero sklepów. Spod jedynego minimarketu odjeżdżam zniesmaczony, bo sklepikarzowi nie podoba się, gdzie oparłem rower (a w niczym nie przeszkadzał!). Skoro tak traktuje klienta, to nie zobaczy moich pieniędzy. 

Po kilku kilometrach jest kemping, ale nie podoba mi się. Zero knajpy (a ja na dziś nie mam kolacji) ich "minimarket" świeci pustkami i nigdzie nie widać krzeseł. Kilka kilometrów dalej jest drugi, więc rezygnuję. Tylko że Baia dei Delfini działa jako bar przy plaży, ale kemping nieczynny! Za mały ruch turystyczny, mówi pani. No ładnie... 

Na szczęście za chwilę jest kolejny Il Cigno. Tu już nie grymaszę i biorę co jest. W sumie nieźle: stoly, krzesła, prąd... Cienia niewiele, ale już prawie zachód słońca, więc luz. Ale baru też nie ma. Pytam, gdzie można coś zjeść. Ponoć niedaleko przy rondzie jest bar. Jadę tam, bo choć w bar już nie wierzę, ale na mapie widzę w tamtym kierunku market A. L. D. I. (sic!). Ronda ani baru ni ma, ale market jest. Asortyment marny, ale znajduję na kolację pierożki z ricotta i szpinakiem, bakłażan w oliwie i parówki. Dam radę. Jest też zimne piciu, nareszcie! 



Powrót na kemping, oboz, mycie, pranie (w pralce!) i kolacja. Uch, to był męczący dzień...